2016-10-06

Konflikt? Dąż do konfrontacji

A co robisz zazwyczaj?

Nie lubisz konfliktów? A znasz kogoś kto lubi konflikty? No tak. Trafiają się pieniacze, dla których konflikt jest sensem życia. A raczej sensem życia jest dla nich robienie zamieszania żeby umieścić siebie w centrum uwagi. Tymi przypadkami się teraz nie zajmujemy. Namawiam Cię do przyjrzenia się Twojej strategii radzenia sobie z konfliktem. Co zazwyczaj robisz, gdy dostrzegasz rodzący się konflikt? Żeby się nie oszukiwać przypomnij sobie kilka ostatnich konfliktów: co zrobiłeś /zrobiłaś na początku? Chodzi mi o Twoją naturalną (automatyczną) postawę. Czasem na początku robisz coś innego (po swojemu), a potem, gdy konflikt narasta robisz coś innego, bo np. jesteś zmuszony / zmuszona zrobić coś innego w odpowiedzi na reakcję drugiej strony.

O czym mówimy?

Sytuacja wyjściowa: pracujesz w jednym projekcie z osobą, która na ostatnim spotkaniu projektowym wypowiadała się krytycznie na temat każdego zgłoszonego przez Ciebie pomysłu. Twoim zdaniem, część tych uwag była merytorycznie nieuzasadniona. Co sobie myślisz? Zapisz swoje przemyślenia. Co postanawiasz z tym zrobić? To też sobie zapisz. Zrobione? Czytaj dalej. Nie zrobione? Sugeruję, abyś nie czytał / nie czytała dalej dopóki nie zapiszesz propozycji swojej reakcji. W ten sposób unikniesz patrzenia na sytuację z boku – unikniesz udawania, że Ciebie problem nieadekwatnej reakcji nie dotyczy. W rezultacie tego udawania osiągniesz mniejszą korzyść z zapoznania się z tym tekstem niżbyś mógł /mogła osiągnąć.

Co (najczęściej) nie działa?

1. Ignorowanie

Udaję, że nic się nie stało. Może facet miał zły dzień? Może jestem przewrażliwiony, nie umiem spokojnie przyjmować krytyki? A może rzeczywiście wszystkie moje pomysły były do bani?

Takie podejście wygląda na umiejętność zdystansowania się do siebie, wyrozumiałości dla słabości drugiej osoby. W praktyce jest to klasyczna ucieczka od istoty problemu. 

2. Odwlekanie

Żadnych gwałtownych ruchów. Poczekam, zastanowię się co robić. Może problem w międzyczasie sam się rozwiąże? Np. facet przyjdzie i mnie przeprosi.

Pokazuję swój spokój, opanowanie i cierpliwość? Jednak w gruncie rzeczy, podobnie jak poprzednio – jest to ucieczka od istoty problemu. Zostawienie spraw własnemu biegowi, a raczej oddanie inicjatywy drugiej stronie.

3. Deprecjonowanie

Nie będę się zniżał do polemiki z kimś tak prymitywnym. Przecież wszyscy widzieli, że się czepiał bez sensu.

Wzbudzanie w sobie poczucia wyższości wobec innych zawsze grozi tym, że to poczucie zostanie kiedyś zamanifestowane. A to spowoduje wzbudzi do mnie u wszystkich obserwatorów - nikt nie lubi ludzi, którzy demonstrują swoje poczucie wyższości wobec innych.

4. Separacja

Odchodzę z tego projektu. Albo doprowadzam do usunięcia z projektu mojego oponenta.

Z jednej strony zmierzyłem się z problemem. Podjąłem decyzję, wdrożyłem ją w życie. Tyle, że to też odmiana ucieczki. Nie zmierzyłem się z moim oponentem „oko w oko”, nie dałem sobie, ani jemu szansy na rozmowę o istocie problemu.

5. Reorientacja

Znajduję kogoś kto jest winien całej sytuacji. Kozła ofiarnego. To np. prowadzący spotkanie jest winien, że nie interweniował, nie utemperował mojego oponenta. I wtedy tamten się rozzuchwalił.

Najczęściej stosowane, gdy mój oponent jest (moim zdaniem) kimś ważniejszym w tym projekcie niż ja. Nie mam szans (w mojej percepcji) na merytoryczną dyskusję, bo on ma większy autorytet, więc nawet, gdy nie ma racji – wszyscy myślą, że rację ma. Ktoś mnie powinien bronić, a jeśli nie broni – to jest to jego wina.

6. Arbitraż

Idę do szefa, opowiadam o sytuacji i proszę o interwencję.

Wykazałem inicjatywę, zdecydowanie i odwagę. Nie zostawiam spraw swojemu biegowi, chcę rozwiązać problem zaraz po tym jak się pojawił. Nie boję się konfrontacji. Ale skoro jestem taki odważny to dlaczego chowam się za plecami szefa?

7. Kompromis

Idę do gościa i proponuję mu np.: Ty nie będziesz krytykował moich pomysłów, ja nie będę krytykował Twoich. Jestem gotów do dyskusji i ustalenia jakiegoś kompromisu. Chcę osiągnąć swój cel, ale godzę się z pewnymi niedogodnościami. Jestem gotów do ustępstw.

Ta strategia wydaje się brać pod uwagę interesy dwóch stron. Być zrównoważona: ja trochę ustąpię, on trochę ustąpi – będzie sprawiedliwie. Jednak ostatecznie każdy będzie się czuł trochę przegrany. Jednocześnie, wynegocjowany kompromis niekoniecznie będzie sprawiedliwy – raczej będzie zależał od umiejętności negocjacji i uporu każdej ze stron.

8. Walka

Zaraz, chwila: tak być nie może. Co on sobie myśli? Wprawdzie na spotkaniu to znosiłem, ale to był błąd. Zaraz pójdę i mu oznajmię, że niepotrzebnie ze mną zadarł i że dam mu nauczkę. Od następnego razu to ja będę atakował i ośmieszał każdy jego pomysł.

Wymaga odwagi i wiary w siebie (to ja dam jemu nauczkę, a nie on mnie).  Wprowadza jednak ryzyko, że przegram, a wtedy wszyscy zauważą moją porażkę. W dodatku wyraźnie obniża prawdopodobieństwo pokojowego wyjaśnienia zaistniałej sytuacji.

9. Pokojowe współistnienie

W powyżej opisanej sytuacji mało prawdopodobne (choć nie wykluczone) - w innych sytuacjach dość często stosowane.

Obydwie strony udają, że problemu nie ma. Nawet, gdy wszyscy widzą, że spór nie jest merytoryczny – udają, że jak najbardziej jest, bo przecież "chodzi o pryncypia".

Wymaga dużego wysiłku intelektualnego żeby przekonać innych, że „nic do tego gościa nie mam”. Tracę wiarygodność, gdyż wszyscy widzą, gdy póbuję zaprzeczać faktom.

Co (moim zdaniem) działa?

Moim zdaniem najlepiej działa … konfrontacja.

Uwaga:  konfrontacja to nie to samo co walka. Konfrontacja oznacza, że staję z problemem „twarzą w twarz”. Ja staję. Nie wciągam w to osób trzecich. Gdy już zrozumiem na czym polega mój problem: np. nie lubię być publicznie krytykowany, gdy ta krytyka nie jest merytoryczna - wtedy doprowadzam do spotkania z moim oponenentem.

W ramach tego rozwiązania najpierw konfrontuję się sam z istotą problemu. A następnie, po przygotowaniu, proponuję spotkanie mojemu oponentowi. Na spotkaniu porozmawiamy o istocie konfliktu. Pilnuję się, abym był merytorycznie przygotowany do spotkania (patrz kluczowa rozmowa), ale staram się je zorganizować najszybciej jak się da. Istotą podejścia jest założenie dobrej woli obydwu stron. Ale też dopuszczenie, że obie strony mają swoje słabości (i czasem robią coś czego, w gruncie rzeczy nie chcą). W trakcie spotkania (czasem kilku spotkań) warto się trzymać pewnego planu:

- ustalamy co jest istotą konfliktu

Najważniejsza część spotkania: należy dokładnie określić na czym polega konflikt, który chcemy wspólnie rozwiązać. Obie strony muszą się zgodzić, czym jest istota tego konfliktu.

- szukamy rozwiązań (burza mózgów)

Na tym etapie nie krytykujemy żadnych pomysłów

- oceniamy zaproponowane rozwiązania

Szukamy rozwiązań, które zaspokajają wszystkie oczekiwania każdej ze stron („win-win”).

- wybieramy rozwiązanie najlepsze.

Istotne zastrzeżenie: takie trudne spotkanie ma szansę na dobry przebieg i zakończenie, gdy obie strony trzymają się zasady, że mówią wyłącznie o sobie: swoich obserwacjcah, uczuciach / emocjach, oczekiwaniach. Natomiast nie oceniają drugiej strony, ani nie wskazują, co druga strona ma zrobić, aby było lepiej.

Co dalej?

Pozostaje tylko wykonać to, co razem postanowiliśmy. To jest często problem sam w sobie: kto ma zrobić co, kiedy ma to zrobić, jak sprawdzimy (jak się zgodzimy), że faktycznie zostało to zrobione, itp.

Po jakimś czasie warto się przyjrzeć nie tylko temu, czy wykonaliśmy wszystko, co ustaliliśmy (może coś było zbyt trudne w realizacji), ale też czy nasze pomysły przyniosły oczekiwane rezultaty. To może oznaczać kolejną iterację procesu:).

Chcesz wiedzieć więcej?

Zajrzyj np. do wikipedii: https://pl.wikipedia.org/wiki/Konflikt_interpersonalny, gdzie znajdziesz dość obszerny opis przyczyn konfliktów, modeli teoretycznych i sposobów postępowania w sytuacji konfliktu.

Dodaj komentarz

(e-mail nie będzie publikowany)

Rekomendacje

  • Te ćwiczenia działają i mają ogromny wpływ i na sferę psychiczną i fizyczną. Zmieniło się moje podejście do mojej rodziny. Mam dużo więcej tolerancji i cierpliwości. Wiele rzeczy po prostu zacząłem akceptować a działać tam gdzie faktycznie mam wpływ.

    Marcin

    Uczestnik kursu on-line "Stres przed egzaminem"

  • Bardzo ciekawy warsztat pobudzający do myślenia i zastanowienia się nad emocjami.

    Anna Perzyńska

    Uczestnik warsztatu "Coaching emocji - subiektywny przegląd"

  • Jeśli nie radzi sobie ktoś z emocjami oraz stresem - to szkolenie jest wręcz niezastąpione.

    Uczestnik warsztatu "Stres w pracy. Narzędzia"

  • Przedstawiono kilka konkretnych technik relaksacyjnych.

    Łukasz Wielgus

    Uczestnik warsztatu "Stres przed spotkaniem rekrutacyjnym"

  • Każde doświadczenie i wiedza są cenne. Zawsze warto spróbować. Czasem jedna, mała rzecz prowadzi do dużej zmiany i sprawia, że w końcu jesteśmy szczęśliwi.

    Michał Fijałkowski

    Uczestnik warsztatu "Zarządzanie stresem"

  • I used to work with Krzysztof on a CRM project for international client. I was a member of his team. He was always ready to help his team as a manager and as a friend. Every day was teaching us how to approach complex tasks to be able to deliver them successfully, how to stretch ourselves to achieve new skills, how to develop existing one. Thanks to him we were able to finish the whole project. I would recommend Krzysztof to anyone.

    Tomasz Filipowicz

    Rekomendacja z LinkedIn

  • To co było dla mnie wartościowe w pracy z Krzysztofem w roli coacha to Jego doświadczenie, otwartość oraz przede wszystkim umiejętność zwrócenia mojej uwagi na aspekty z kategorii „nie wiem, że nie wiem”, których zauważenie bardzo usprawnia działania i realizację celów.

    Tomasz Gajewski

  • Krzysztof was my colleague and mentor for several years, working together frequently and at times on a daily basis. Krzysztof proved to be an incredibly knowledgeable and supportive individual, whose interests and skills went well beyond his working environment, thus making him perfectly suited to enable the organization to strive towards excellence. His integrity and analytic approach, his in depth understanding of business strategy and metrics as well as his commitment and dedication to people development are exemplary and it has been a privilege to learn from him.
    In the context of working together at Microsoft I would like to highlight his leadership in professionalizing project and resource management, creating a fertile ground on which to sow the seeds to later earn the benefits of customer satisfaction and organizational development. 
    I do warmly recommend Krzysztof and would be delighted to work with him at any time.

    Margherita Brodbeck Roth

    Rekomendacja z LinkedIn

  • Krzysztof podchodzi bardzo profesjonalnie do coachingu. Pomógł mi zrozumieć moje słabe i mocne strony oraz określić obszary, nad którymi powinienem pracować. Krzysztof w znakomitej większości wskazywał mi drogę do rozwiązania, do wiedzy a tym samym pozwolił mi wypracować mechanizmy do samodzielnego rozwoju, niż dawał po prostu gotowe odpowiedzi. Współpracę z Krzysztofem uważam za szczególnie wartościową z uwagi na jego umiejętność budowania relacji,  zaangażowanie, doświadczenie biznesowe, wysoką kulturę osobistą i etykę w życiu prywatnym i zawodowym.

    Piotr Oracz

    Dyrektor ds eComerce w Loopa.eu

  • Praca z Krzysztofem pozwoliła mi zrealizować założone cele, dzięki jego doświadczeniu i umiejętności znajdowania problemów, nad którymi warto się pochylić. W trakcie sesji naprowadził mnie na wiele rozwiązań, które wprowadziłem do swojego życia zawodowego. Spotkania przekonały mnie do skuteczności coachingu, kiedy pojawią się kolejne zagadnienia chętnie nad nimi z Krzysztofem popracuję. Szczerze polecam, uważam że Krzysztof pozwala znaleźć "drogę na skróty" do wyznaczonego celu.

    Radosław Nowotniak

  • Pracowałam z Krzysztofem w ramach usług barterowych sesji coachingowych. Każda sesja z Krzysztofem (moja jako klienta coachingu) to ogromna ciekawość. Każda sesja z Krzysztofem przynosi dla mnie nowe odkrycie dotyczące mnie samej. Cenię pracę z Krzysztofem za profesjonalizm, upór, dążenie do celu, bezpośrednie wypowiedzi, dowcip, trafne puenty, trochę "cięty" język, którego czasem mi potrzeba. To mnie motywuje i równocześnie bawi, czyniąc ten czas sesji ciekawym i owocnym. Cenię pracę z Krzysztofem za Jego elementy mentoringu wplecione w sesje. Każdy ma swój własny styl pracy i tak ja widzę styl Krzysztofa. Dziękuję za to.

    Aldona Wierzba

  • I worked with Krzysztof during my CEEHQ years at Microsoft, but we knew each other even before when he worked at MS Poland in the Services unit. Krzystof was a dependable source of knowledge in services delivery subjects, representing a down to earth approach that was based on several years of working in the CEE/PL IT market. His experience, trustworthiness combined with a low temper and a bit of unique flavor made him a great colleague whom I would recommend to any other IT services organization.

    Laszlo Kollar

    Rekomendacja z LinkedIn

  • Świetny doradca, godny pełnego zaufania, o wyjątkowej wiedzy, odpowiedzialny partner. Pracowałem z Krzysztofem 5 lat wliczając w to czas, gdy był moim bezpośrednim przełożonym. Krzysztof sprawdził się zarówno jako odnoszący sukcesy Konsultant, jak i jako Manager. Zawsze chętny do pomocy i będący krok przed Tobą. Cieszę się, że nadal utrzymuję z nim kontakt jako Klient.

    Artur Malinowski

    Solution Architect w firmie Malcan

  • Absolutnie i jednogłośnie: dobrze spożytkowany czas. Wyszłam z lepszym nastawieniem niż się spodziewałam. Nigdy tego nie zapomnę:), jakkolwiek górnolotnie to by nie zabrzmiało. Dziękuję:). 

    Julia Kierebińska

    Uczestnik warsztatu "Jak sobie radzić ze stresem"

  • Jestem doradcą strategicznym z zakresu zarządzania czasem i produktywności dla menedżerów w korporacjach i dużych przedsiębiorstwach. Gdybym miał wskazać osoby, które znacząco przyczyniły się do mojego rozwoju profesjonalnego, Krzysztof Skubis niemalże automatycznie przychodzi mi na myśl. Nasza współpraca rozpoczęła się w Microsoft, gdzie Krzysztof wspierał mnie w rozwoju kompetencji z zakresu zarządzania projektami i rozwiązywaniem trudnych sytuacji z Klientami i w zespole projektowym. Do dziś rozmowy i punkt widzenia Krzysztofa wnoszą wiele do mojego rozwoju i usprawniają projekt "Ogarnij Chaos". Szczególnie cenię Krzysztofa za jego opanowanie i kompleksowe spojrzenie na omawiany problem. Nawet wyjątkowo trudne sytuacje, po analizie z Krzysztofem stają się sprawami do rozwiązania. Bogate doświadczenie zawodowe oraz komunikacja na najwyższym poziomie czynią z niego wyjątkowego partnera w biznesie i mentora. Usługi Krzysztofa Skubisa mogę z czystym sumieniem polecić wszystkim profesjonalistom, którzy szukają konsultanta - praktyka, który stanie się partnerem w ich długoterminowym rozwoju.

    Marcin Kwieciński

    Konsultant produktywności, autor projektu "Ogarnij Chaos"

  • Konkretne informacje, pewność siebie prowadzącego, humor, praktyczna wiedza, prosto i dobrze wyjaśnione.

    Karol Niedzielewski

    Uczestnik warsztatu "Zarządzanie stresem"

  • To przyjemność być poproszonym o napisanie rekomendacji dla Krzysztofa Skubisa: który był moim Coachem i Mentorem od początku mojej kariery zawodowej kierownika projektu. Miałem szczęście, ponieważ po zatrudnieniu przez Microsoft, właściwie przez przypadek, Krzysztof został moim “Mentorem”. Od pierwszego do ostatniego dnia w Microsofcie mieliśmy comiesięczne spotkania, w czasie których mieliśmy okazję dyskutować i rozpatrywać różne podejścia do prowadzenia projektu jak również różne sposoby rozwiązywania problemów we współpracy z członkami zespołu. Krzysztof jest bacznym obserwatorem, gdy stwierdzi jakiś brak kompetencji związanej z kierowaniem projektami, natychmiast organizuje warsztaty ze światowej klasy guru w tym obszarze. Po pięciu latach mogę o sobie powiedzieć, że jest bardzo efektywnym kierownikiem projektu i mogę z całą pewnością stwierdzić, że jedna z fundamentalnych cegiełek została dołożona przez Krzysztofa. Szczerze polecam Krzysztofa jako coacha nie tylko osobom początkującym, ale również tym, którzy pracują jako kierownicy projektu od dłuższego czasu. Z Krzysztofem będziesz w stanie nauczyć się  robić to lepiej, szybciej i zostać odpowiedzialnym partnerem i członkiem zespołu.

    Grzegorz Chuchra

    Kierownik Projektu / Prezes firmy Predica

  • Nie radzisz sobie z emocjami i stresem? Warto skorzystać. Jedno szkolenie i życie staje się przyjemniejsze.

    Paweł Ciupa

    Uczestnik warsztatu "Stres w pracy. Narzędzia"

  • Zachęciłabym:) Poleciłabym:) Skorzystam ponownie:). Dziękuję.

    Anna Zielińska

    Uczestnik warsztatu "Zarządzanie stresem"

    przeprowadzonego w ramach ICF Coaching Week 2017 

  • Trudno w kilku zdaniach podsumować sesję z Panem Krzysztofem. To trochę jak podróż w głąb siebie. Potrafi sprawić, że dostrzegamy rzeczy, które wcześniej nie wydawały się wcale takie oczywiste. Bardzo cenne i pouczające doświadczenie. Będę stosować się do wszystkich wskazówek, jakie dostałam podczas naszej sesji, to świetny początek do pracy nad sobą. Dziękuję!

    Anonimowa recenzja gratisowej sesji coachingowej

  • Pozwoli Tobie się zastanowić oraz przeanalizować pewne sytuacje wraz z emocjami, być może pomoże kontrolować. Mi pomogło.

    Uczestnik warsztatu "Stres przed spotkaniem rekrutacyjnym"

  • Życie w corpo może być przyjemne :)

    Piotr M.

    Uczestnik kursu on-line "Stres przed egzaminem"

  • Można spojrzeć w głąb siebie! Garść złotych rad. Bardzo przyjemne ćwiczenia.

    Alicja Kissa

    Uczestnik warsztatu "Stres przed spotkaniem rekrutacyjnym" 

  • Prowadzone w zabawny, lekki i ciekawy sposób warsztaty.

    Tomasz Jakubiak

    Uczestnik warsztatu "Zarządzanie stresem"

  • Zaskakująco skuteczne prowadzenie warsztatu.

    Beata Śliwkowska

    Uczestnik warsztatu "3 narzędzia do zarządzania emocjami"