Jak rozmawiać…

Jak rozmawiać
Wiemy jak rozmawiać. Komunikujemy się wielokrotnie każdego dnia. Pytanie brzmi: czy zdaję sobie sprawę jakie komunikaty generuję najczęściej? A gdy już to wiem: czy jestem z tego zadowolony? Jeśli jestem niezadowolony: co robię, aby to zmienić? Dalej czytasz na własną odpowiedzialność:). Może się okazać, że dowiesz się o sobie czegoś co nie będzie przyjemne. Z drugiej strony: świadomość, że coś warto skorygować -  to pierwszy krok do zmiany. Wybór należy do Ciebie. Ale co masz do stracenia? Najwyżej zignorujesz to czego się o sobie dowiesz i niczego nie zmienisz.

Po co się zastanawiać nad swoim stylem komunikacji?

Jak rozmawiać? Wysyłać komunikaty. Mam do wyboru 6 różnych typów komunikatów. Rzecz jasna, najczęściej nie zastanawiam się jaki rodzaj komunikatu powinienem zastosować.  Po prostu używam sposobu, który jest mi najbliższy, którego używam najczęściej. W czym problem? Problem w tym, że – najczęściej – używam takich komunikatów, których nauczyli mnie (zwykle nieświadomie) moi rodzcie (wychowawcy). Jako dziecko obserwowałem jak oni się komunikują i zacząłem ich bezkrytycznie naśladować. A teraz – jako dorosły – nadal kopiuję ich wzorce. Czy w każdej rozmowie używam komunikatów tego samego typu? Od czego to zależy? Od osoby, z którą rozmawiam, tematu rozmowy, sytuacji, mojego nastroju? Ale najważniejsze pytanie brzmi: jak mój styl  komunikacji się sprawdza? W relacjach z ważnymi dla mnie osobami, w mojej pracy, w negocjacjach, w czasie spotkań towarzyskich. Nie jest najgorzej? Może być lepiej?

Jak rozmawiać – rodzaje komunikatów

Podobno w każdym języku można wyrazić następujące komunikaty:

  • Żądania (ang. requests) – mogą być formułowane w sposób bardzo uprzejmy np. „Bardzo Cię proszę,  zrób to dla mnie.”
  • Obietnice (ang. promises) – np. „Ja Cię nauczę!”.
  • Deklaracje (ang. declarations) – np. „Bardzo Cię lubię.”
  • Oferty (ang. offers) –   np. „Jeśli zrobisz to dla mnie zaproszę Cię do teatru.”
  • Oceny (ang. assessments) – np. „Znowu zachowujesz się bezmyślnie.”
  • Zapewnienia (ang. assertions) – np. „Już więcej tego nie zrobię.”

Pytanie kontrolne: jaki komunikat wyraża osoba ze zdjęcia zamieszczonego na początku tego tekstu? Masz rację: najpewniej jest to ocena. I dzięki temu ćwiczeniu:) możemy sformułować tezę: o treści komunikatu można też wnioskować z mowy ciała. Innymi słowy: nie sama treść komunikatu decyduje o tym jaki to jest komunikat. Istotne są też elementy niewerbalne: mowa ciała oraz ton głosu, szybkość i głośność wypowiedzi, itp. Czasem te inne elementy są decydujące. Przecież obietnica „Ja Cię nauczę!” może być zarówno zapewnieniem, że „ja dam radę Cię nauczyć” jak i groźbą znaczącą „dam Ci nauczkę!” Wszystko zależy do tego jak to zdanie zostało wypowiedziane.

Jakie komunikaty przekazuję najczęściej?

A teraz zadanie dla Ciebie.

  • Przypomnij sobie kilka rozmów z jedną, konkretną osobą. Najlepiej gdyby to była osoba, z którą trudno Ci się rozmawia.
  • Zapisz sobie powtarzalne zwroty jakich w takich rozmowach używasz. Masz? Świetnie!
  • Teraz przypisz każdy ze zwrotów, których używasz, do jednej z kategorii. Pamiętaj, aby wziąć pod uwagę wszystkie elementy – nie tylko samą treść. Zazwyczaj mamy jakiś wzorzec rozmowy, który powielamy. Trzeba go tylko odkryć. Np. z dziećmi często rozmawiamy oceniając i żądając.
  • Przyjrzyj się swojemu wynikowi. Co Ci to mówi o Tobie? Co Ci mówi o Twojej relacji z tą osobą?
  • Zdecyduj: chcesz coś zmienić? Jeśli „tak” – co to będzie? Zaplanuj (na początek) tylko jedną zmianę.
  • Obserwuj Waszą kolejną rozmowę. Pamiętaj o swojej decyzji (zmianie), ale też zauważ jak zmieniają się wyrażenia (typy komunikatów), których używa druga strona.

Jak rozmawiać – jakie komunikaty wysyłać?

Pozwyższe zadanie można powtórzyć dla innych relacji, sytuacji. Np. jakie komunikaty wyrażam, gdy rozmawiam z szefem w pracy, gdy rozmawiam z kolegą, gdy robię zakupy? Co mówię, gdy rozmawiam z Klientem? Itp.

Za każdym razem mogę się przyjrzeć schematowi, który stosuję. Mogę zastanowić się, czy nie da się  tego schematu poprawić. A jeśli chcę poprawić: to w jaki sposób? Jakich komunikatów chcę w swoim wykonaniu mniej, a jakich więcej?

Co dalej? Jak rozmawiać?

Wdrażam swój plan w życie. Krok po kroku. Bez pośpiechu. Bez paniki, jeśli coś nie pójdzie idealnie. Przygotowuję się do rozmów. Wiem jak rozmawaić. Obserwuję siebie i reakcje drugiej strony w czasie rozmowy (odzwierciedlanie). Po zakończeniu rozmowy: notuję co się wydarzyło. Co poszło dobrze, a gdzie jeszcze trzeba popracować. Jeśli trzeba – wprowadzam korekty.

Często sobie powtarzam: nie oczekuj perfekcji – oczekuj postępu. Świętuję swoje sukcesy – nawet te małe, których nikt (oprócz mnie) nie zauważył. W ten sposób podtrzymuję swoją motywację.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *