Poczucie osamotnienia

Jak często masz poczucie osamotnienia? Nie pytam: jak często wybierasz samotność? Pytam: jak często pragniesz bliskości, ale jej nie doświadczasz? Albo: jak często czujesz zawód, gdy bliskie Ci osoby Cię nie rozumieją? Kiedy to się dzieje? Jaki to ma wpływ na Ciebie? Nic z tym nie robisz? Co powoduje, że tak to zostawiasz? Nie masz pomysłu jak to zmienić? Naprawdę pragniesz zmiany? Zainwestujesz swój czas, swój wysiłek? Czy to tylko wishful thinking:dobrze byłoby żeby to się zmieniło“?

 

Skąd się bierze poczucie osamotnienia?

Poczucie osamotnienie bierze się ze skupienia na osiąganiu celów. A osiąganie celów bardzo często wymaga dużego wkładu czasu. Wtedy brakuje go na budowanie i podtrzymywanie relacji. Szczególnie cierpią na tym te najważniejsze relacje. Im głębsza ma być relacja – tym więcej czasu trzeba w nią zainwestować. A jeśli budowania głębokich relacji nie traktujesz jako jednego z ważniejszych celów życiowych – nie masz czasu na ich budowanie.

„Przecież wzajemne wspieranie się  to nie powinna być wymiana handlowa?”. OK. Ile czasu spędzasz na wspieraniu Twoich bliskich? Niewiele? Zatem oczekujesz od nich więcej niż od siebie.

Presja

Czujesz się teraz źle? Będąc człowiekiem sukcesu? To nie Twoja wina, że taki mamy wzorzec kulturowy. Szczególnie mocno dotyczący mężczyzn. Nie jesteś jedyną osobą, która odczuwa tego skutki. Cytując https://www.vice.com/pl/article/bn9mz4/psychiatra-wyjasnia-skad-sie-bierze-twoje-poczucie-osamotnienia:

Jedna czwarta ludzi w naszym kraju [USA] nie potrafi wymienić nawet jednej osoby, z którą czułyby bliską więź [jak wynika z wydanej w 2000 roku książki Bowling Alone Roberta Putnama].

Czym grozi poczucie osamotnienia?

OK. Czasami czuję się osamotniony. To nie jest miłe uczucie. Ale potem ono mija. Znowu jestem gotów na kolejne wyzwania. Zmierzam do kolejnego sukcesu. A po cholerę Ci kolejne sukcesy? Żeby poczuć się lepiej? Żeby przestać czuć osamotnienie?! A gdy nadejdzie czas, że już nie będziesz mieć siły albo możliwości osiągania kolejnych sukcesów? Z czym zostaniesz?

Co powoduje, że mężczyźni żyją krócej?

Według https://bip.stat.gov.pl/files/gfx/bip/pl/defaultstronaopisowa/461/1/1/raport_rrl_2013-2014.pdf. „Współczynnik feminizacji” (na 100 mężczyzn przypada kobiet) w Polsce według wieku:

Grupa wieku

 Rok 2002

 Rok 2013

 0-4

 94.9

 94.7

 5-9

 95.5

 95.0

 10-14

 95.4

 95.0

 15-19

 95.7

 95.5

 20-24

 96.7

 96.0

 25-29

 97.1

 96.9

 30-34

 97.2

 97.3

 35-39

 98.0

 97.4

 40-44

 100.1

 98.2

 45-49

 102.9

 99.5

 50-54

 106.8

 102.9

 55-59

 112.6

 107.9

 60-64

 122.1

 115.7

 65-69

 133.2

 126.0

 70-74

 150.3

 144.8

 75-79

 191.0

 169.1

 80-84

 220.2

 200.8

 pow. 85

 282.2

 276.9

 Ogółem

 106.5

 106.6

Jakie wnioski wyciągam z powyższej tabeli? Oprócz „oczywistej oczywistości”, że kobiety żyją dłużej od mężczyzn.

Po pierwsze, że „mężczyźni ostatnio zmądrzeli”: w roku 2013 współczynnik feminizacji jest wyraźnie niższy (w porównaniu z rokiem 2002) poczynając od przedziału wiekowego 50-54. Istnieje też możliwość, że coraz więcej kobiet stawia sukces ponad relacje.

Po drugie, że mężczyźni „przyspieszają wymieranie” po 65 roku życia. Wyraźnie większe przyrosty współczynnika feminizacji (o ponad 10.0) dla każdego kolejnego przedziału wiekowego.

Moim zdaniem wiek 65 lat jest trudny dla wielu mężczyzn, bo wtedy odchodzą na emeryturę. Kończy się czas osiągania kolejnych sukcesów, a nie ma nic w zamian. Pozostaje wyłącznie poczucie osamotnienia. Brak wsparcia. Dalsze życie traci sens.

Wiem, że to duże uproszczenie. A jak Ty to widzisz?

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *